Szanowni Państwo

Wiosna jest okresem, w którym każdego roku powraca problem wypalania traw. Ogień stanowi ogromne zagrożenie dla życia roślin, zwierząt i ludzi oraz wpływa niekorzystnie na różnorodność środowiska przyrodniczego. W płomieniach giną pospolite gatunki roślin i zwierząt, a także wiele cennych gatunków chronionych, a niekontrolowane wypalanie jest także zagrożeniem dla mienia i życia ludzkiego.

W związku z powyższym, Dolnośląski Zespół Parków Krajobrazowych Oddział Jelenia Góra prowadzi akcję informacyjną, mającą na celu uczulenie społeczeństwa na problem wypalania traw, stanowiący poważne zagrożenie dla żyjących na naszym terenie licznych gatunków roślin i zwierząt.

Z poważaniem
Adrian Domagała
Dolnośląski Zespół Parków Krajobrazowych

---

 

WYBRANE PRZEPISY DOTYCZĄCE WYPALANIA TRAW

USTAWA z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. 2015, poz. 1651)

Art. 124

„Zabrania się wypalania łąk, pastwisk, nieużytków, rowów, pasów przydrożnych, szlaków kolejowych oraz trzcinowisk i szuwarów”.

Art. 131, pkt 12

„Kto wypala łąki, pastwiska, nieużytki, rowy, pasy przydrożne, szlaki kolejowe, trzcinowiska lub szuwary – podlega karze aresztu albo grzywny”.

USTAWA z dnia 28 września 1991 r. o lasach (Dz. U. 2015, poz. 349, 671, 1322)

Art. 30, pkt 3

„W lasach oraz na terenach śródleśnych, jak również w odległości do 100 m od granicy lasu, zabrania się działań i czynności mogących wywołać niebezpieczeństwo, a w szczególności rozniecania ognia poza miejscami wyznaczonymi do tego celu

przez właściciela lasu lub nadleśniczego, korzystania z otwartego płomienia,

wypalania wierzchniej warstwy gleby i pozostałości roślinnych”.

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA SPRAW WEWNĘTRZNYCH I ADMINISTRACJI
z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków,
innych obiektów budowlanych i terenów (Dz. U. Nr 109, poz. 719)

§ 40.1

„W lasach i na terenach śródleśnych, na obszarze łąk, torfowisk i wrzosowisk, jak również w odległości do 100 m od granicy lasów nie jest dopuszczalne wykonywanie czynności mogących wywoływać niebezpieczeństwo pożaru, w szczególności : 1) rozniecanie ognia poza miejscami wyznaczonymi do tego celu przez właściciela lub zarządcę lasu

§ 43

Wypalanie słomy i pozostałości roślinnych na polach jest zabronione”

Ustawa z dnia 2 grudnia 1994 r. o zmianie ustawy – Kodeks wykroczeń
(Dz. U. 2015, poz. 1094, 1485, 1634, 1707)

Art. 82

„§ 1. Kto dokonuje czynności, które mogą spowodować pożar, jego rozprzestrzenianie się, utrudnienie prowadzenia działania ratowniczego lub ewakuacji […]

§ 3. Kto na terenie lasu, na terenach śródleśnych, na obszarze łąk, torfowisk i wrzosowisk, jak również w odległości do 100 m od nich roznieca ogień […]

§ 4. Kto wypala trawy, słomę lub pozostałości roślinne na polach w odległości mniejszej niż 100 m od zabudowań, lasów, zboża na pniu i miejsc ustawienia stert lub stogów bądź w sposób powodujący zakłócenia w ruchu drogowym, […]

§ 5. Kto w inny sposób nieostrożnie obchodzi się z ogniem […] podlega karze aresztu, grzywny albo karze nagany […]”

USTAWA z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny

Art. 163

„Kto sprowadza zdarzenie, które zagraża życiu lub zdrowiu wielu osób albo mieniu w wielkich rozmiarach, mające postać pożaru, podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10”.

Art. 164

„Kto sprowadza bezpośrednie niebezpieczeństwo zdarzenia określonego w art. 163 § 1, podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8”.