We wtorek 29 października 2014 roku, gdy na dworze zaczynało robić się szaro i nieprzyjemnie, w kowarskim Gościńcu na Starówce otworzono wystawę „Sudety Zachodnie w fotografii Jacka Potockiego”. Była to pierwsza, w tym miejscu wystawa Jacka, a jednocześnie dwudziesta wystawa zorganizowana w Gościńcu prowadzonym przez Danutę Piepiorę.

Jacek Potocki opowiada o swojej pasji. Foto: Krzysztof Tęcza

Autor znany z licznych publikacji krajoznawczych, tym razem pokazał, iż również ma talent fotograficzny. Chociaż, jak powiedział, fotografie zaprezentowane w dniu dzisiejszym, były wykonane na potrzeby prowadzonych przez autora wykładów dla kandydatów na przewodników sudeckich. Niemniej, gdy obejrzymy owe zdjęcia, będziemy mieli odczucie, jakby autor wykonał je z rozmysłem i odpowiednim nastawieniem. Nie są one bowiem dziełem przypadku. Myślę, że nie można tak powiedzieć.

Część prac Jacka Potockiego. Foto: Krzysztof Tęcza

Ojciec i syn. Foto: Krzysztof Tęcza

Zapewne znajdą się tacy, którzy powiedzą: fotka to fotka, cóż w niej takiego wyjątkowego?

Ano właśnie. W zaprezentowanych fotografiach, oczywiście nie we wszystkich, można zauważyć, nie tylko dobre ujęcie tematu ale, przede wszystkim, dobre wyczucie czasu i miejsca. Jest tu bowiem kilka zdjęć wyjątkowych. Choćby to przedstawiające widok na jezioro, w którym gdyby nie marszcząca się tafla wody można byłoby odnieść wrażenie, iż zostało ono powieszone do góry nogami. Albo zdjęcie wykonane przez okno wieży zamkowej. Widać na nim piękny krajobraz o niesłychanie ostrych konturach, otoczony czarną obwódką, udającą ramy obrazu. Ciekawym zdjęciem jest również nietypowe ujęcie wykonane na Bobrowych Skałach.

Nie będę tu oczywiście opisywał kolejnych zdjęć, gdyż każdy, kogo interesuje ta tematyka, ma możność zajrzeć do Gościńca i przekonać się samemu, czy warto było się fatygować.

Dodam tylko, że ze względu na temat wystawy, na pokazanych zdjęciach zawarte jest piękno naszej ziemi. Nic więc dziwnego, że na jej otwarcie przybyło liczne grono miłośników gór. Nic też dziwnego, że w miłej atmosferze, ulegli oni nastrojowi chwili i rozpoczęli stosowną dyskusję trwającą do późna.

Krzysztof Tęcza