Starosta Lubański oraz Nadleśniczy Nadleśnictwa Świeradów, w związku ze wzmożonym pojawieniem się szkodników wtórnych w lasach prywatnych nadzorowanych przez Nadleśnictwo Świeradów, zwracają się do wszystkich właścicieli lasów prywatnych o podjęcie działań mających na celu likwidację pojawiających się zagrożeń.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 28 września 1991 roku o lasach (Dz. U. z 2015 r. poz. 2100 ze zm.), „W celu zapewnienia powszechnej ochrony lasów właściciele lasów są obowiązani do kształtowania równowagi w ekosystemach leśnych, podnoszenia naturalnej odporności drzewostanów, a w szczególności do:
1) wykonywania zabiegów profilaktycznych i ochronnych zapobiegających powstawaniu i rozprzestrzenianiu się pożarów;
2) zapobiegania, wykrywani a i zwalczania nadmiernie pojawiających i rozprzestrzeniających się organizmów szkodliwych;
3) ochrony gleby i wód leśnych.”

Szkodnik wtórny, który ostatnio w nadmiarze pojawił się w lasach to kornik drukarz. Stanowi on szczególne zagrożenie dla gatunków drzew iglastych. Kornik zajmuje drzewa osłabione niesprzyjającymi warunkami środowiskowymi, chorobami lub żerowaniem innych owadów. Najczęściej atakuje świerki, rzadziej natomiast modrzewie oraz sosny.

Dla tego szkodnika szczególnie atrakcyjne żerowiska i miejsca lęgowe stanowią zwały, wyłomy i składowiska nieokorowanego drewna. Pierwsze owady, które zajmują drzewo, wydzielają substancje zapachowe wabiące innych przedstawicieli gatunku. Larwy żerują w żywych tkankach przewodzących – łyku, a chrząszcze w korze. W ciągu jednego roku występują 2-3 generacje kornika drukarza.

Pierwszą oznaką wystąpienia szkodnika jest pojawianie się strug żywicy – reakcja obronna zachodzi intensywniej w przypadku silniejszych okazów drzew. Na korze w połowie wysokości drzewa można zauważyć wyloty tuneli, z
których wysypuje się mączka. Zaatakowane drzewo może całkowicie obumrzeć. W naturalnych lasach kornik drukarz reguluje populację świerków, nie stanowiąc przy tym zazwyczaj znacznego zagrożenia dla gatunku. Liczebność szkodnika ograniczają pasożytujące na nim organizmy.

W przypadku lasów prywatnych, w razie wystąpienia zagrożenia należy poprawić warunki sanitarne drzewostanu. Higiena lasu opiera się na przestrzeganiu zaleceń, obejmujących:
• zaspokajanie wymagań ekologicznych drzewostanów;
• tworzenie drzewostanów wielo-gatunkowych i różnowiekowych, mniej podatnych na zniszczenia w wyniku klęsk żywiołowych;
• wyznaczanie odpowiedniego terminu ścinki i wywożenia drewna;
• zabezpieczanie surowca z cięć insektycydami;
• regularne trzebieże – przerzedzanie drzewostanów;
• usuwanie osłabionych okazów – zabiegi potrzebne po zniszczeniach zimowych należy przeprowadzić najpóźniej na początku kwietnia, w okresie wegetacyjnym zaś wycinkę wykonujemy na bieżąco; korowanie pniaków, których nie można natychmiast wywieźć oraz palenie odpadów zrębowych;
• stosowanie analogów feromonówanty – agregacyjnych, które odstraszają korniki.

Wszelkie działania powinny być podejmowane zgodnie z zapisami Planu urządzenia lasu oraz w porozumieniu z nadleśnictwem właściwym dla położenia lasu.

Piotr Pawłowski
(Panorama Leśnej)