Antyseptyczny plaster na świerku – czy to możliwe? Oczywiście! Ten „plaster” to żywica, lepka substancja wywarzana szczególnie przez drzewa iglaste.

Powstaje w wyniku procesów fizjologicznych lub patologicznych, produkowana przez specjalne komórki żywicorodne otaczających światło przewodów żywicznych. Wykazuje działanie bakteriostatyczne i bakteriobójcze w miejscach uszkodzeń.

Jest to mieszanina nierozpuszczalnych w wodzie związków organicznych – węglowodorów typu terpeny i ich tlenowych pochodnych oraz fenoli.

Barwa żywicy zależy od gatunku drzewa. Świerk produkuje ją białą, kremową, a niekiedy nawet lekko pomarańczową.

Żywica świerkowa wykorzystywana była (i jest nadal) jako zmieszany z tłuszczem zwierzęcym, miodem, woskiem pszczelim środek na trudno gojące się rany, by „wyciągnąć” ropę i wszelkie zanieczyszczenia. Ma też właściwości rozgrzewające, dlatego nacierano nią miejsca dotknięte reumatyzmem. Stosowali ją także Indianie, aby leczyć uszkodzenia skóry, takie jak: rany cięte czy stłuczenia.

KPN